PoPolsku.fr · stan informacji na dzień 26.10.2026
Czas pracy, urlopy i świętaIle godzin wolno pracować we Francji: 10 h dziennie, 48 h tygodniowo, 11 h odpoczynku i 20 minut przerwy
Maksymalny czas pracy we Francji: 10 godzin dziennie, 48 godzin tygodniowo, 11 godzin odpoczynku między dniami pracy i 20 minut przerwy, odstępstwa oraz co zrobić, gdy pracodawca ich nie przestrzega.
W tym poradniku (4)
Zapytaj redakcjęPoradnik dotyczy dorosłych pracowników sektora prywatnego zatrudnionych na pełny etat we Francji metropolitalnej z Korsyką. 35 godzin tygodniowo to próg nadgodzin, a nie maksymalny czas pracy.
Podstawowe limity
| Co sprawdzasz | Reguła |
|---|---|
| Praca faktyczna dziennie | Do 10 godzin |
| Jeden tydzień | Do 48 godzin |
| 12 kolejnych tygodni | Średnio do 44 godzin tygodniowo |
| Między dniami pracy | Co najmniej 11 nieprzerwanych godzin odpoczynku |
| Po 6 godzinach pracy z rzędu | Co najmniej 20 kolejnych minut przerwy, najpóźniej po tych 6 godzinach (albo wcześniej) |
Czy 12 godzin jest dopuszczalne?
Możliwe są odstępstwa: układ może pozwalać na 12 godzin dziennie przy zwiększonej aktywności lub organizacji firmy. Inne podstawy to zgoda inspektora lub pilna sytuacja związana z czasowym wzrostem aktywności. Średnia w tych 12 tygodniach może wzrosnąć do 46 godzin na podstawie porozumienia albo zezwolenia. W wyjątkowych okolicznościach, za zgodą inspekcji pracy, tydzień może liczyć do 60 godzin.
Krótszy odpoczynek dotyczy określonych działalności, wzrostu aktywności lub pilnych prac; wymagane są właściwe porozumienia, zezwolenia albo zawiadomienie inspektora. W opisanych odstępstwach minimum wynosi 9 godzin. W tych sytuacjach pracodawca może też nie stosować limitu 10 godzin dziennie, ale musi wtedy dać pracownikowi odpoczynek co najmniej równy czasowi przepracowanemu ponad ten limit. Cadres dirigeants mają odrębne zasady.
Przerwa i wynagrodzenie
Przerwę można dać wcześniej; układ może ją wydłużyć. Zwykle jest bezpłatna, ale gdy pozostajesz do dyspozycji pracodawcy, może stanowić płatny czas pracy. Układ zbiorowy albo porozumienie zakładowe lub branżowe mogą przewidywać zapłatę za przerwę także wtedy, gdy nie jest ona czasem pracy.
Gdy pracodawca nie przestrzega przerw lub limitów
Jeśli pracodawca nie zapewnia przerw, najpierw zgłoś mu to listem poleconym za potwierdzeniem odbioru (lettre recommandée avec AR). Jeśli po tym zgłoszeniu sytuacja się nie zmienia, możesz zawiadomić inspection du travail albo wnieść sprawę do sądu pracy (conseil de prud'hommes). Z inspekcją możesz się kontaktować także wtedy, gdy pracodawca nie przestrzega przepisów o czasie pracy.
Dane właściwej inspection du travail są na tablicy firmy lub stronie DREETS. Nie musisz informować pracodawcy o kontakcie z inspekcją; nie wolno karać za samo zgłoszenie.
Inspekcja kontroluje przepisy, a indywidualne roszczenia płacowe rozstrzyga sąd pracy. Pracownik, który nie miał co najmniej 20-minutowej przerwy, może żądać uznania niewykorzystanej przerwy za czas pracy, zaległej zapłaty i odszkodowania.
Zobacz nadgodziny i pozew do sądu pracy.
Źródła i dalsze informacje
Service Public — limity (otwiera się w nowej karcie)Service Public — odpoczynek (otwiera się w nowej karcie)Service Public — przerwy (otwiera się w nowej karcie)Service Public — inspekcja (otwiera się w nowej karcie)Ministère du Travail — próg nadgodzin (otwiera się w nowej karcie)Aktualizacja treści: 26.10.2026 · Redakcja PoPolsku.fr